احتمالا شما هم دیدین که بعضی دوستان وبلاگ نویس یه سری مطلبایی با عنوان هفت آرزوی محال می نویسن و دوستانشون رو هم به این بازی دعوت میکنن...این وسط کسی ما رو دعوت نکرده ولی از اون جایی که من با تیریپش حال کردم خودم این کارو شروع می کنم.

البته شاید بعضیاشون آرزوی محال نباشن،شاید بعضیاشون خیلی محال باشن،شایدم بعضیاشون بی ربط باشن ولی به هر حال این ۷ تا از آرزوهای منه:

۱)یه رستورانی داشته باشم به طراحی خودم که حوض و یکی از این دستگاههایی که توش سکه میریزن و آهنگ درخواستی پخش میکنه داشته باشه و من هفته ای یک بار با  کلاه لبه دارمخصوص به همراه رفقای خوب بشینیم و از هم صحبتی و فضایی مطلوب لذت ببریم.

۲)یه جزیره شخصی داشته باشم در مناطق استوایی که هر وقت حوصلم سر رفت یه سری بزنم اونجا و هر غلطی دلم خواست بکنم.طبیعتا لازمش اینه که یه قایقی چیزی هم به همراهش داشته باشم.

۳)بزرگترین دلال اسلحه در منطقه باشم.هم چون به ذات این کار علاقمندم و هم اینکه از طریق پول و قدرتی که همراهش میاد هم مخالفان داخلی رو سرکوب میکنم و هم آرایش قدرت درخارج از مملکت رو بدست می گیرم (!)

۴)به حدی از توان و نفوذ برسم که به همراه دوستان یک باغ شهر طراحی کنیم به اداره خودمون و سکنه اون رو با آزمون سطح انتخاب کنیم تا فقط افراد سطح بالا اون تو جمع بشن و با توجه به اینکه خودمون در راس امور خواهیم بود نتیجه کار فوق العاده میشه.

۵)با یک گروه خشن یه بانک بزنیم.اگه فاز داد و کار تمیز انجام شد بعدها میتونیم به پمپ بنزین،فروشگاه،قمارخونه،کاباره یا ... هم فکر کنیم.

۶)برای نمونه هشت سال ایران عزیز رییس جمهوری داشته باشه من در تمام طول هشت تحسینش کنم و بگم این مرد یه نخبست!

۷)مردم وطنم به حدی از شعور و توان برسن که فراتر از نیازهای اولیه انسان فکر کنن.به حدی از رفتار برسن که بگیم خدایا شکرت!مردم ما لطیف شدن.

 

من هم همه شما دوستان عزیز رو دعوت می کنم که ۷ آرزوی محال خودتون رو بنویسید.نام نمیبرم که اجباری نباشه چون کاری که از رو اجبار باشه فایده نداره ولی سعی کنید حتما بنویسید،حرکت جذابیه.