نمیدونم خوشحال باشم یا ناراحت،بالاخره هری پاتر هم تموم شد...۷جلد کتاب...چند سال درگیر بودن با داستاناش،فیلماش و تیریپاش بلاخره تموم شد.نمی دونم چند تا داستان تو تاریخ بودن که تا این حد طولانی بودن و در این حد طرفدار داشتن ولی به هر حال هری پاتر خاطره ای بود از اوایل نوجوونی من و هم نسلام که تا چند سال ما رو مشغول کرد.موقع خوندن کتاب میدونستم که هر لحظه به پایان این خاطره فراموش نشدنی نزدیک میشم،هم دلم میخواست بخونم،هم نه ولی واقعا نمی تونم لذت شدید خودم از پایان این کتاب رو پنهان کنم.

هر چند که به نظر من ۲ فصل آخر کتاب اضافی بود و مرگ اسطوره ای هری بهترین و فراموش نشدنی ترین پایان میتونست باشه ولی بازم چیز زیادی از ارزش های این داستان فوق العاده کم نمیشه.فکر میکنم معروفیت بیش از حد این کتاب کار دستش داد و رولینگ مجبور شد سلیقه عامه مردم رو در نظر بگیره چون اون پایان از سطح سلیقه اکثر مردم خیلی بالاتر بود،مردم بیش از اینکه دنبال داستان باشن دنبال قهرماناشون هستن،تو این کتاب هم فقط چند مرگ در شخصیت های دوم داشتیم و حتی یک فصل هم به دامبلدور اختصاص داده بودن تا بیاد و یک دیدار فضایی با هری پاتر داشته باشه و طرفداراش تا حدی ارضا بشن.مهم ترین اشکالی هم که تا حالا بهش گرفتن همون مرگ های درجه دو هست...ولی واقعا خالق این کتاب ها چیزی فراتر از یک اعجوبست...جمع و جور کردن همچین داستانی کار هر کسی نیست...

خلاصه اینجا جای بحث در مورد جزییات نیست،همینو بگم که داستان های هری پاتر فوق العاده بودن،هر کسی هم خونده خوشش اومده،هر کسی هم نخونده از کفش رفته.